Rzesze ludziRząd peronów
I ten pociąg czekający na Ciebie
A w tym zgiełku
Nie znaczące nic dwa serca
Rozstające się na zawsze
Bo bez Ciebie minuty
Mają wymiar lat
Każdy dzień jest wiekiem
Bez Ciebie jestem nikim
Małym, szarym człowiekiem.
Przepraszam was za długą (bardzo długą) nieobecność na moim blogu, teraz będę pisała (mam nadzieję) regularnie. Następny wiersz jutro, wyjątkowo mam natchnienie do pisania o MIŁOŚCI.
Cudownie że wróciłaś! Czemu cię nie było tak długo? Ja nie miałam co robić!
OdpowiedzUsuńA wiersz cudny jak zawsze. To fajnie że masz natchnienie do pisania, hmm a może raczej masz natchnienie do MIŁOŚCI??
Straciłam chęci do pisania, dlatego mnie nie było przez 5 miesięcy (strasznie to wygląda) ale już jestem, a co do natchnienia to można powiedzieć że to i to. :)
UsuńDobrze że jesteś z nami, taki talent nie może się marnować!
OdpowiedzUsuńZgadzam się z poprzedniczkami, dobrze że wróciłaś!
OdpowiedzUsuńWiersze jak zwykle zarąbiste!